Informacje dla grupy: Gumisie

Informacje z grupy Gumisie

„Gumisiowa Lista Aktywności”

Po dłuższej przerwie witamy…
OLIVIERA
Dzień dobry wszystkim:-).
Wysyłamy kilka zdjęć z zadań domowych zadane przez nasze wspaniałe Nauczycielki:-).
Pozdrawiamy wszystkich i trzymajcie się!

Zadanie matematyczne, zegar uczuć:-)

BRAWO OLIVIER, SUPER i oby wskazówka na Twoim zegarze zawsze wskazywała minkę z :)

Gitara:-)

 

 

 

„Nasze Emocje”

Kochani dziś wydanie specjalne zajęć z cyklu „Nasze emocje”.
Nie będzie opowiadań, wierszyków czy piosenek.
Mamy nadzieję, że dziś emocje wywołają nie słowa a obrazy :)
26. maj- Dzień Matki :)

Z okazji jednego z najmilszych dni na świeci dla wszystkich Mam, Mamusiów i Mamuniek przygotowałyśmy specjalną emocjonalną bombę :)

Prezencik

Życzymy miłych wspomnień….

 

Posłuchajcie piosenki: https://www.youtube.com/watch?v=eKERx_btfRQ

O jakiej emocji była ta piosenka?

„Co się ze mną dzieje?” – próba odpowiedzi na pytanie, co się dzieje w naszym organizmie, gdy
jest nam smutno. Dziecko próbuje określić, co się dzieje z jego ciałem. Mówi np. Czuję coś w gardle, Jest mi zimno / gorąco, trzęsę się, trzęsie mi się broda, płyną mi łzy, pojawia się katar.

„Skąd się biorą łzy?” – dziecko próbuje odpowiedzieć na pytanie.

Łzy to substancja nawilżająca i oczyszczającą, która chroni oko przed zarazkami. Łzy składają się głównie z wody, niewielkiej ilości soli oraz substancji bakteriobójczych. Bez niej nos czy gałki oczne stałyby się łatwym wejściem do naszego organizmu dla groźnych bakterii. Nad oczami znajdują się dwa gruczoły, które nieustannie produkują łzy. Stamtąd łzy spływają kanalikami, a ich nadmiar jest odprowadzany do nosa. Dlatego gdy płaczemy, musimy wydmuchać nos. Gdy oko zostaje podrażnione, łez jest tak dużo, że kanaliki nie nadążają ich odprowadzać. Oczy łzawią, na co nie mamy żadnego wpływu. Więcej łez jest produkowanych również wtedy, gdy przeżywamy silne emocje, np. smutek, radość. Łzy pojawiają się na skutek tego, co czujemy, albo są wynikiem naszych myśli czy wspomnień. Płacz jest nam czasem bardzo potrzebny, działa pozytywnie na organizm: obniża ciśnienie krwi, dotlenia mózg, powoduje spadek napięcia emocjonalnego. Niektórzy uważają płacz za oznakę słabości, inni doceniają wrażliwość płaczących. Niewątpliwie jednak płacz jest naturalną reakcją naszego organizmu.

Posłuchajcie: https://www.youtube.com/watch?v=-WhDBhJdJ3Y

Spróbujcie teraz narysować portret Waszego smutku oraz sposoby jak sobie z nim radzić.
smutek

Miłego dnia!!!

Na początek poklaszczemy sobie:
https://www.youtube.com/watch?v=ENK5mUOc1PE

„Przedszkolne emocje” – praca z KP4.20b, rozpoznawanie emocji innych na podstawie opowieści
i ilustracji, dostrzeganie związków przyczynowo–skutkowych. Rodzic opowiada historyjkę na podstawie ilustracji z KP4.20b, w każdym przypadku wypowiada zdanie: Wtedy czuła…. Zadaniem dziecka jest dokończenie zdania nazwą emocji. Następnie dziecko dopasowuje buźki z emocjami do rysunków.

Zły humorek – wysłuchanie wiersza Doroty Gellner.

Jestem dzisiaj zła jak osa!
Złość mam w oczach i we włosach!
Złość wyłazi mi uszami
I rozmawiać nie chcę z wami!

A dlaczego?
Nie wiem sama
Nie wie tata, nie wie mama…

Tupię nogą, drzwiami trzaskam
I pod włos kocura głaskam.

Jak tupnęłam lewą nogą,
Nadepnęłam psu na ogon.
Nawet go nie przeprosiłam
Taka zła okropnie byłam.

Mysz wyjrzała z mysiej nory:
Co to znowu za humory?
Zawołałam: – Moja sprawa!
Jesteś chyba zbyt ciekawa.
Potrąciłam stół i krzesło,
co mam zrobić, by mi przeszło?!

Wyszłam z domu na podwórze,
Wpakowałam się w kałużę.
Widać, że mi złość nie służy,
Skoro wpadłam do kałuży.
Siedzę w błocie, patrzę wkoło,
Wcale nie jest mi wesoło…

Nagle co to?
Ktoś przystaje
Patrzcie! Rękę mi podaje!
To ktoś mały, tam ktoś duży –
Wyciągają mnie z kałuży.
Przyszedł pies i siadł koło mnie
Kocur się przytulił do mnie,
Mysz podała mi chusteczkę:
Pobrudziłaś się troszeczkę!
Widzę, że się pobrudziłam,
Ale za to złość zgubiłam
Pewnie w błocie gdzieś została.
Nie będę jej szukała!

Spróbujcie odpowiedzieć na pytania: Co czuła dziewczynka? Z jakiego powodu czuła gniew? Jak się zachowywała? Co znaczy być złym, a co złościć się / być zezłoszczonym? Czy to oznacza to samo?

„Moje emocje” – rozpoznawanie własnych emocji i podawanie ich nazw. Rodzic czyta dziecku zdania opisujące różne zdarzenia. Dziecko mówi, jakie emocje poczułoby w takiej sytuacji. (Rodzic podkreśla, że chodzi o ich emocje i że każdy ma prawo czuć coś innego, nie ma jednej dobrej odpowiedzi).
Przykładowe zdania:
1. Ktoś zepsuł moją zabawkę.
2. Mama mnie pochwaliła.
3. Idę do dentysty.
4. Biegnie do mnie duży pies.
5. Mam dziś urodziny.
6. Przyjechała ciocia, której dawno nie widziałem / widziałam.
7. Pierwszy raz jadę na wycieczkę bez rodziców.
8. Wylał mi się sok.
9. Dostałem / dostałam prezent od kolegi bez okazji.
10. Występuję na przedstawieniu z okazji Dnia Matki.
11. Jestem na placu zabaw, gdzie jest mnóstwo dzieci, których nie znam.

Praca z KP4.20a – doskonalenie umiejętności nazywania uczuć, rozwój zdolności grafomotorycznych
i kreatywności, budowanie wypowiedzi.

„Lustro” – zabawa w parach. Jedna osoba jest lustrem i jego zadaniem jest wierne kopiowanie
każdego ruchu partnera. Po kilku minutach następuje zamiana ról.

„Chmurka” – praca plastyczna techniką kolażu. Dziecko rysuje swoją małą postać na dole strony
oraz dwie chmurki – w jednej rysuje i wkleja rzeczy / sytuacje, które sprawiają że: jest radosne,
a w drugiej te, które wywołują w nim smutek.

Przesyłam uściski :-) :-) :-)

Witajcie Gumisie!!!

Przygotujcie kostkę do gry. Dziecko rzuca kostką, a liczba, która wypadnie wskazuje numer zagadki. Po odgadnięciu każdego hasła, przegłoskujcie je.
Zabawę można urozmaicić o język angielski.
1. Służy do mierzenia czasu. Po angielsku clock.
2. Budynek, w którym mieszkamy. Po angielsku house.
3. Żółty owad w czarne paski. Po angielsku bee.
4. Następuje po dniu. Po angielsku night.
5. Polska to nasz… Po angielsku country.
6. Kolorowe do rysowania. Po angielsku crayons.
krzyżówka

Kochani, spróbujcie odpowiedzieć na pytania: Jakie hasło powstało? Co ono oznacza? Czym są emocje? Jakie emocje znacie?

Obejrzyjcie teraz film: https://youtu.be/TcLK9ZBUsDs

KP4.19b – „Emocje na twarzy” – rozpoznawanie emocji po wyrazie twarzy.

„Druga połówka” – utrwalenie nazw emocji oraz ich zapisu, praca z KP4.19a – doskonalenie zdolności grafomotorycznych, odwzorowywanie, rozwijanie umiejętności kontynuowania rytmu kilkuelementowego.

„Zgadnij” – odgadywanie emocji jedynie po mimice, opisywanie cech charakterystycznych. Dziecko odlicza 1… 2… 3…, minę pokaż Ty!, a Rodzic pokazuje jedną z emocji jedynie za pomocą mimiki. Dziecko odgadują jej nazwę. Następnie opisuje, jak się ona objawia (np. radość: uśmiech, podniesione kąciki ust, dołeczki w policzkach; gniew: zmarszczone czoło i brwi, zaciśnięte usta itd.).

Posłuchajcie piosenki: https://youtu.be/kRJFN6V7TB4

A na koniec połóżcie się wygodnie na dywanie i posłuchajcie. Możecie w trakcie słuchania rysować ręką w powietrzu wszystko, co przyjdzie wam do głowy, np.: chmury, serduszka, słoneczka, nutki, znane literki, znaki, symbole itp.
https://www.youtube.com/watch?v=mbsWdRUgcs4

Miłego dnia 😉 😉 😉

Dzień dobry Gumisie!!!

Na początek rozgrzewka:
https://youtu.be/Zg7pCZOtMXo

Posłuchajcie muzyki i spróbujcie namalować to, co czujecie podczas słuchania tej muzyki:
https://www.youtube.com/watch?v=FMrtSHAAPhM

Zapoznanie z literą ,,h” i ,,H”
hamak

Jaką głoskę słyszycie na początku wyrazu ,,hamak”
Podzielcie wyraz ,,hamak” na sylaby a potem na głoski h-a-m-a-k
Czy znacie inne wyrazy zaczynające się głoską ,,h”
Czy znacie jakieś wyrazy, które kończą się głoską ,,h”
Jak wygląda wielka litera ,,H” i mała litera ,,h”. Spróbujcie ją opisać, czy coś wam przypomina?

Propozycje do uzupełnienia w książce:
KP4.17a – doskonalenie zdolności grafomotorycznych i percepcji wzrokowych.
KP4.17b – doskonalenie percepcji słuchowej, koordynacji wzrokowo- ruchowej, ćwiczenia w czytaniu.
W.10 – pokaz nowej litery drukowanej, analiza pokazywanej litery i jej elementów, wodzenie
palcem po małej i wielkiej literze, ozdobienie szablonu litery dowolnym materiałem.
W.20a – rozpoznanie nowej litery wśród innych liter.

Udanego dnia 😉 😉 😉

„Nasze Emocje”

Granie emocjami.
Dzień dobry „Gumisie”. Dzisiaj porozmawiamy o emocjach.
1. Co to są emocje? Rozmawialiśmy o nich już nie raz. A więc, dla przypomnienia:
– krótki filmik:
Witajcie Emocje
– …i piosenka :
Nasze Emocje
(Emocje to coś, co rodzi się w naszym sercu, poprzez różne sytuacje i okoliczności, których jesteśmy uczestnikami – ich źródłem jest wszystko co nas otacza. Emocje nie są ani dobre, ani złe. Każdy ma prawo czuć się szczęśliwy, jak i zły. Najważniejsze jest to, co robimy z tymi emocjami, czy i w jaki sposób pokażemy nasze emocje innym).

2. Obejrzyjcie ilustrację z emocjami. Powiedzcie jak się dzisiaj czujecie? Dlaczego? Co sprawiło, że czujesz się wesoły/smutny/zły/niezadowolony…?


3. Zabawa z wykorzystaniem lusterek „Pokaż jak się czujesz, gdy” Dziecko siedzi na dywanie i trzyma lusterko. Rodzic prosi, aby robiło do lusterka różne miny: pokazywanie miny radosnej, wesołej, uśmiechniętej, smutnej, złej, np;
– ktoś sprawi Tobie przykrość,
– jesteś głodny,
– dostaniesz prezent,
– boli Cię ząb/brzuch,
– boisz się dużego psa.
Czy łatwo pokazać emocje?

4. Posłuchajcie opowiadania. Połóżcie się, zamknijcie oczy i wyobraźcie sobie:
„Jest ciepły letni dzień. Spacerujesz po polu pełnym kwiatów. Wąchasz te kwiaty. Widzisz czerwone poziomki wokół siebie. Zrywasz kilka i zjadasz je. Są słodkie i soczyste. Widzisz małego zajączka skaczącego po ścieżce. Idziesz po ścieżce za zajączkiem, aż do skraju lasu. On znika. Ścieżka zmienia się w zimne, żółte błoto. Zdejmujesz buty i skarpetki i idziesz przez błoto. Czujesz, że błoto przelewa ci się między palcami. Podchodzisz do strumyka, siadasz na kamieniu, moczysz nogi w wodzie. Podpływa mała rybka i skubie końce twoich palców. Czujesz łaskotanie. Schodzisz z kamienia, wycierasz stopy miękkimi, zielonymi liśćmi, a następnie zakładasz skarpety i buty. Czujesz się czysty. Słyszysz, że ktoś cię woła i biegniesz za tym głosem.”
– który fragment opowiadania podoba Ci się najbardziej?
– dlaczego?

5. Narysujcie portret swojej twarzy, pokażcie na twarzy emocje, które Wam dzisiaj towarzyszą. Może piosenka Wam pomoże?
Rysowane Emocje

6. Na koniec – relaksacyjne „Masażyki”
IDZIE PANI, WIETRZYK WIEJE
Idzie pani: tup, tup, tup                Dziecko zwrócone do rodziców plecami. Na  przemian ,
Z wyczuciem stukamy w jego plecy opuszkami palców.
Dziadek laską: stuk, stuk, stuk,   wskazujących, delikatnie stukamy zgiętym palcem.
Skacze dziecko: hop, hop, hop    Naśladujemy dłonią skoki, na przemian opierając ją na
przegubie i na palcach;
Żaba robi długi skok.                  Z wyczuciem klepiemy dwie odległe części ciała dziecka,
np. stopy i głowę,
Wieje wietrzyk: fiu, fiu, fiu       Dmuchamy w jedno i w drugie ucho dziecka,
Kropi deszczyk: puk, puk, puk,  Delikatnie stukamy w plecy wszystkimi palcami.
Deszcz ze śniegiem:                    Klepiemy dziecko po plecach dłońmi złożonymi w „miseczki”
chlup, chlup, chlup,
A grad w szyby: łup, łup, łup.    Lekko stukamy dłońmi złożonymi w pięści,
Świeci słonko,                         Gładzimy plecy wewnętrzną stroną dłoni ruchem
kolistym.
wieje wietrzyk,                        Dmuchamy we włosy dziecka,
pada deszczyk.                        Z wyczuciem stukamy opuszkami palców w plecy dziecka.
Czujesz dreszczyk?                     Leciutko szczypiemy w kark.

 IDZIE, IDZIE
Idzie, idzie stonoga,                   Dziecko leży na brzuchu, spacerujemy palcami po jego plecach
Stonoga, stonoga.
A tu… noga!                             Chwytamy dziecko za nogę.
Idzie, idzie  malec                   Wędrujemy po niej dwoma palcami w kierunku stopy, drobnymi
Malec, malec.                          kroczkami
A tu…  palec!                           Chwytamy dziecko za palec.
Idzie, idzie koń                       Delikatnie, lecz zdecydowanie naciskamy na jego plecy dłońmi
Koń, koń.                                  zwiniętymi w pięści na przemian.
A tu … dłoń!                            Chwytamy dziecko za dłoń.
Leci, leci sowa                        Szybko muskamy jego rękę opuszkami palców.
Sowa, sowa.
A tu…  głowa!                        Ostrożnie, oburącz chwytamy jego głowę, głaszczemy po włosach.

IDĄ  I  BIEGNĄ
Idą damy na szpileczkach,     Dziecko siedzi zwrócone do nas plecami, wędrujemy po jego plecach
opuszkami palców wskazujących,
Idą damy w sandałeczkach,   kroczymy złączonymi palcami wskazującymi i środkowymi.
Idą słonie po betonie,             Spacerujemy, naciskając plecy wewnętrzną stroną dłoni na przemian
A po drogach biegną konie.   Z wyczuciem klepiemy dziecko po plecach dłońmi zwiniętymi w kulki.

UWAGA – ZADANIE DLA CHĘTNYCH:
Zegar Emocji – co będzie nam potrzebne:

  • talerzyk papierowy
  • blok
  • marker
  • klej
  • nożyczki
  • pinezka
  • korek
  • szablony kółek

Od szablonu odrysowujemy 6 kółek i wycinamy. Z kółek tworzymy (markerem) buzie przedstawiające emocje – radość, smutek, złość… Kółka przyklejamy  na papierowy talerzyk. Na środku mocujemy przygotowaną papierową strzałkę. W tym celu wykorzystujemy korek i pinezkę. Ostatni etap pracy ze względu na bezpieczeństwo wykonuje nauczyciel. Zegar może być wykorzystany na wiele sposobów.
W jaki wykorzystywany będzie przez Ciebie?
Pstryknij zdjęcie i pokarz pozostałym „Gumisiom”

Zegar emocji

Pozdrawiam z uśmiechem i życzę udanego nadchodzącego tygodnia
P.S. Czekam na zdjęcia:)

 

 

 

Na początek rozgrzewka. Na pewno ją pamiętacie 😉 😉 😉

Koncert – wysłuchanie opowiadania Agnieszki Frączek.
W środę z samego rana do przedszkola przyjechali muzycy. I przywieźli ze sobą przeróżne instrumenty – jedne wielkie, inne malutkie, a wszystkie błyszczące i rozśpiewane. Dzieci przyglądały
się im z ogromnym zainteresowaniem. Pan dyrygent, do którego wszyscy zwracali się „maestro”,
opowiadał po kolei o każdym z instrumentów, a muzycy wydobywali z nich czarodziejskie dźwięki.
Mnóstwo przy tym było niespodzianek! Najpierw się okazało, że ta trąba, pozwijana jak ślimak
w muszelce, to wcale nie trąba, ale waltornia, a ta druga, długa jak wąż, to… to puzon!
– Niemożliwe – nie chciał wierzyć Staś. – Jak to puzon? Przecież puzon powinien być długi i pyzaty,
a ten jest długi i chudy!
Po trąbach nie –trąbach przyszła kolei na klarnet, skrzypce (które wcale nie skrzypią). A wreszcie na basetlę, która w ogóle nie jest podobna do basseta. I bałałajkę, która niestety nie ma nic wspólnego z bajką…
Ale nie szkodzi – to spotkanie i tak było ciekawsze od najciekawszej bajki.
A po południu dzieci postanowiły dać własny koncert.

Spróbujcie odpowiedzieć na pytania:
Jakie instrumenty były wymienione w opowiadaniu? Do czego chłopiec porównywał waltornię? Jaki instrument przypominał mu węża? Czy Wam jakieś instrumenty coś przypominają?

„Orkiestra” – swobodne wypowiedzi dzieci na podstawie własnych doświadczeń. Rodzic zadaje pytania:
Co postanowiły dzieci na koniec opowiadania? Czym jest orkiestra? Kto gra w orkiestrze? Kto oprócz muzyków jest potrzebny w orkiestrze? Jak myślisz, na czym mogły grać dzieci w swojej orkiestrze?

Przedszkolna orkiestra – wysłuchanie wiersza Agnieszki Frączek.
By zagrać z prawdziwą orkiestrą,
nie trzeba być żadnym maestro,
wystarczy fantazji ćwierć deka.
Słuchacze już biegną z daleka!
Bo Antek w parapet uderza
i rocka grać na nim zamierza.
Jaś stuka zażarcie w żeberka,
aż grzejnik wywija oberka,
Staś biurko przerobił na bęben
i bębni w nie, nucąc kolędę,
a Krzysiek na nerwach gra tryle…
Przedszkolna orkiestra. I tyle.

Rodzic zadaje dziecku pytania: Na czym grały dzieci w swojej orkiestrze? Jaką muzykę grały? Czy taka
muzyka może się podobać?

„Nasza orkiestra” – zabawy muzyczne z wykorzystaniem dowolnych przedmiotów. Dziecko wybiera
przedmioty z domu i próbuje na nich zagrać. Rodzic nie wskazuje, kiedy ma zacząć i skończyć,
pozwala na pełną improwizację. Rodzic również wybiera przedmiot i próbuje na nim grać.

Gdy dziecko skończy koncert, Rodzic. zadaje pytania: Jak wam się podobała wasza muzyka? Czy słyszeliście moją muzykę ?Co można zrobić, żeby koncert naszej orkiestry był lepszy? Kto może pomóc orkiestrze? Po co są dyrygent i zasady?

Teraz możecie pobawić się w „Dyrygenta”. Rolę batuty może odgrywać dowolny przedmiot, np. długi klocek czy patyk. Dziecko zajmuje miejsce przy swoim „instrumencie”. Dyrygent pokazuje też, jak należy grać: cicho / głośno, szybko / wolno itd. Dyrygent zaczyna i kończy koncert.

Rodzic zadaje dziecku pytania: Czy teraz koncert brzmiał lepiej? Jak się sprawował dyrygent? Kto był najlepszy dyrygentem i dlaczego?

Praca z KP4.16b
– zabawa matematyczna doskonaląca przeliczanie i spostrzeganie.

Ściskam mocno :-) :-) :-)