zwierz wiejskie
Słuchanie wiersza „Na wiejskim podwórku” Stanisława Kraszewskiego

Na podwórko dumne matki prowadziły swoje dziatki:
Krowa – łaciate cielątko,
Koza – rogate koźlątko,
Owca – kudłate jagniątko,
Świnka – różowe prosiątko,
Kurka – pierzaste kurczątko,
Gąska – puchate gąsiątko,
Kaczka – płetwiaste kaczątko,
Każda prowadzi swoje dzieciątko!
Wtem ujrzały pieska Burka, który urwał się ze sznurka.
Tak się bardzo przestraszyły, że aż dzieci pogubiły.
Krowa – łaciate cielątko,
Koza – rogate koźlątko,
Owca – kudłate jagniątko,
Świnka – różowe prosiątko,
Kurka – pierzaste kurczątko,
Gąska – puchate gąsiątko,
Kaczka – płetwiaste kaczątko,
Każda zgubiła swoje dzieciątko!
Wtem gospodarz konną furką wjechał prosto na podwórko.
Zszedł czym prędzej ze swej furki, zamknął Burka do komórki.
Lamentują biedne mamy: „Co my teraz robić mamy?”.
Wtem z kryjówek wyszły dziatki, odnalazły swoje matki:
Krowę – łaciate cielątko,
Kozę – rogate koźlątko,
Owcę – kudłate jagniątko,
Świnkę – różowe prosiątko,
Kurkę – pierzaste kurczątko,
Gąskę – puchate gąsiątko,
Kaczkę – płetwiaste kaczątko,
Znalazło mamę każde dzieciątko.

Wypowiedzi dzieci na temat wiersza kierowane pytaniami:
Jakie zwierzęta wystąpiły w wierszu? Co wydarzyło się w wierszu? Kto spowodował kłopoty? Co zrobił gospodarz? Następnie Rodzic ponownie czyta wiersz z włączeniem dziecka. Rodzic czyta: krowa – łaciate… itd., a dziecko dopełnia zdanie nazwą młodego zwierzęcia. Rodzic może wydrukować zdjęcia zwierząt wymienionych w wierszu oraz ich młodych. Podczas pokazywania zdjęć dziecko podaje nazwy zwierząt.

„Odgłosy wsi”– Rodzic zadaje dzieciom pytanie: Jakie zwierzęta można spotkać na wiejskim podwórku? Jakie odgłosy wydają?

„Zwierzęta” – Rodzic podnosi zdjęcie danego zwierzęcia (ewentualnie wymawia nazwę lub podnosi wyraz do czytania globalnego). Dziecko porusza się swobodnie po sali, naśladując chód i odgłos wydawany przez to zwierzę.

Zabawę można wykorzystać do wprowadzenia słownictwa w języku angielskim:
chicken (kura), cow (krowa), horse (koń), gęś (goose), sheep (owca)

„A sio” – zabawa terapeutyczna. Dziecko ustawione po drugiej stronie dywanu niż Rodzic. Rodzic gra w wolnym tempie, np. na tamburynie lub wyklaskuje, dziecko idzie w jego stronę i mówi:
–– Idą koguty, dziobać buty – gdy jest już blisko, Rodzic woła: A sio, koguty!, a dziecko krzyczy: Kukuryku, kukuryku.
–– Idą kury do stolika – gdy jest już blisko, Rodzic mówi: A sio, kury!, a dziecko odpowiada: Ko, ko, ko.
–– Idą indory do komory – gdy jest już blisko, Rodzic woła: A sio, indory!, a dziecko krzyczy: Gul, gul, gul
–– Idą psiaki łobuziaki – gdy jest już blisko, Rodzic mówi: Do budy psiaki!, a dziecko zaczyna ujadać: Hau,hau.

Pokazujemy dziecku literkę Ł, ł małą i wielką drukowaną i pisaną. Ł
Dzieci mogą utrwalić literkę „Ł” poprzez poszukiwanie jej w krótkich tekstach i zaznaczając kredką lub pisakiem.

„Poszukiwanie wyrazów”– zabawa słowna. Rodzic prosi dziecko, aby wymyśliło słowa, w których głoskę „ł” słyszy na początku oraz na końcu.
Wysłuchanie i wspólny śpiew piosenki „O literce ł”.

Układanie puzzli:
https://puzzlefactory.pl/pl/puzzle/graj/zwierzeta/177786-kaczka-jolka

Przygotowanie eksperymentu na kolejny dzień. Dzieci zanurzają jajko w occie (można także dodać do octu barwnik spożywczy).

Przesyłam uściski :-) :-) :-)