„Jak dbać o słuch?”

 

Cele ogólne:
– kształtowanie poczucia odpowiedzialności za własne samopoczucie i zdrowie
– zapoznanie dzieci z trudnościami wynikającymi z uszkodzenia słuchu
– pobudzanie wrażliwości i empatii.

1. „Co słychać w hałasie?” – eksperyment.
– R. prosi, aby dziecko usiadło przy stoliku i spróbowało w skupieniu obejrzeć lub przeczytać dowolną książeczkę. W tym czasie R. może włączyć głośno tv lub radio. Po 2–3 minutach takiej zabawy R. prosi dziecko o opowiedzenie treści tego, co obejrzało i przeczytało, przy nadal głośno włączonym odbiorniku. Najprawdopodobniej dziecko niewiele zapamiętało podczas samodzielnej pracy, a z pewnością R. nie usłyszy jego opowieści.
Następnie R. i dziecko w ciszy i prowadzą rozmowę na temat tego, w czym może nam przeszkadzać hałas. Naprowadza dziecko na wnioski, że hałas jest nie tylko niemiły, lecz także niebezpieczny dla zdrowia. W trakcie rozmowy można wykorzystać plansze: źródła hałasu.

zrodla halasu
2. „Hałasowanie” – słuchanie opowiadania G.Kasdepke i rozmowa na temat jego treści. R. przygotowuje dziecko do słuchania utworu: Nadstaw, proszę, uszu (gest dotykania uszu) i uspokój usta (gest dotykania ust). Podczas słuchania opowiadania o przygodach bliźniaków Kuby i Buby postaraj się zapamiętać, dokąd poszli tym razem i co się wydarzyło.

„Hałasowanie” – Grzegorz Kasdepke
Kuba i Buba musieli przyznać, że pan Waldemar, przyjaciel babci Joasi, to rzeczywiście bardzo kulturalny pan. Do tego stopnia, że czasami wręcz wstydził się chodzić z naszymi sympatycznymi bliźniakami po mieście – i to tylko dlatego, że, dajmy na to, naszła je ochota pobić się lub powyzywać. Ale któregoś razu to pan Waldemar narobił Kubie i Bubie wstydu – i to w muzeum!
– Jak tam w szkole?! – ryknął, gdy już się spotkali przed kasą muzeum.
Kuba i Buba aż podskoczyli z wrażenia. Babcia Joasia przygryzła wargi i dyskretnie rozejrzała się dookoła. Pani bileterka, ogłuszona doniosłym głosem pana Waldemara, przetykała sobie właśnie ucho.
– Nadal macie najwięcej uwag w całej klasie?!… – ryczał pan Waldemar. – Nie martwcie się, za moich czasów kazano klęczeć na grochu!… Może dlatego mam teraz takie powykręcane kolana!…
Pani bileterka pospiesznie skręcała kulki z papieru – najwyraźniej zamierzała wepchnąć je sobie w uszy.
– Dlaczego pan Waldemar tak hałasuje? – szepnął Kuba, zerkając ze zdziwieniem na babcię Joasię. – Zawsze był taki kulturalny…
– Chyba wyczerpały się baterie w jego aparacie słuchowym – westchnęła zarumieniona babcia.
– To pan Waldemar jest kulturalny na baterie?! – osłupiała Buba.
Ale babcia nie zdążyła nic odpowiedzieć, bo pan Waldemar podszedł właśnie do kasy – no i trzeba było zająć się zemdloną bileterką.

R. prowadzi rozmowę z dzieckiem:
Czy zapamiętaliście, dokąd wybrali się Kuba i Buba?
Kto im towarzyszył?
Dlaczego pan Waldemar tak głośno mówił?
Czy to jest kulturalne zachowane, gdy mówimy bardzo głośno w publicznych miejscach? Dlaczego?

Jeśli dziecko ma trudność z odpowiedzią na któreś pytanie, R. może przeczytać raz jeszcze odpowiedni fragment tekstu.

3. „Jak należy dbać o słuch?” – słuch jest jednym z najważniejszych zmysłów, on sprawia, że słyszymy dźwięki z otoczenia. R. rozmawia z dzieckiem w jaki sposób możemy dbać o słuch? Rodzic może pomóc zadając pytania:
Czy można wkładać do ucha zabawki, kredki itp.?
Czy można słuchać głośno muzyki?
Czy można krzyczeć koledze do ucha?
Czy trzeba myć uszy?
Czy zimą trzeba nosić czapkę?

słuch

4. „Muzyczne powitania” – R. włącza dowolną muzykę, do której dziecko swobodnie tańczy. Co pewien czas R. zatrzymuje nagranie i wydaje polecenie przywitaj się jak… i wymyśla postać z bajki, filmu w którą ma się wcielić dziecko.

5. Zadania do wykonania w kartach pracy:

5-latki:
Praca z KP4.17a – doskonalenie zdolności grafomotorycznych i percepcji wzrokowej.
Praca z KP4.17b – doskonalenie percepcji słuchowej, koordynacji wzrokowo–ruchowej, ćwiczenia w czytaniu.
Praca z KP4.18 – doskonalenie koordynacji wzrokowo–ruchowej, percepcji słuchowej i wzrokowej, zdolności grafomotorycznych, dekodowanie, łączenie dźwięku z ilustracją.

6-latki:
Praca z KP4.19b – rozwijanie sprawności grafomotorycznej, doskonalenie percepcji wzrokowej, rozwijanie koordynacji wzrokowo-ruchowej. „Kącik grafomotoryczny”.
Praca z KP4.20a i b – doskonalenie umiejętności pisanie samodzielnie i po śladzie.

6. Dla chętnych: Było Sobie… Zycie – Epizod 12 – Ucho (Wyciąg)

Zapoznanie z budową narządu słuchu – ucha.
R. mówi: Narządem słuchu są uszy, to dzięki nim słyszymy. Dotknijcie delikatnie swoich uszu. To czego dotykacie, to małżowina uszna, część ucha zewnętrznego, bo ucho to nie tylko to, czego dotykacie, duża część aparatu słuchowego znajduje się w środku głowy – to ucho wewnętrzne. Jeszcze raz dotknijcie małżowiny usznej, to ona zbiera wszystkie dźwięki z otoczenia, które przedostają się do otworu w uchu – czyli wewnętrznego przewodu słuchowego.

narząd słuchu