„Oswajamy się z ciemnością”

Cele ogólne:
– wdrażanie do odróżniania świata fikcji od rzeczywistości;
– kształtowanie umiejętności matematycznych poprzez poruszanie się w przestrzeni według instrukcji słownej.

1. „Poruszamy się jak…” – ruchowa zabawa dramowa.
Dziecko chodzi swobodnie po pomieszczeniu. Rodzic uderza w bębenek lub inny instrument i wydaje kolejne instrukcje: Chodzimy jak ludzie zmęczeni, Chodzimy jak ludzie smutni, Chodzimy jak ludzie weseli itp.

2. Czarna jama – słuchanie wiersza i rozmowa na temat jego treści. R. zaprasza dziecko do wysłuchania utworu. Podkreśla, na co powinno zwrócić szczególną uwagę: Zastanów się, proszę, kto jest bohaterem utworu – chłopiec czy dziewczynka? Czego boi się bohater wiersza? Co to jest „lęk”? Czym jest „czarna jama” z wiersza? Plik do pobrania:

„Czarna jama” Joanna Papuzińska
Nie wie tata ani mama,
że jest w domu czarna jama…
Czarna, czarna, czarna dziura
bardzo straszna i ponura.
Gdy w pokoju jestem sam
lub gdy w nocy się obudzę,
to się boję spojrzeć tam.
Tam jest chyba mokro, ślisko,
jakby przeszło ślimaczysko…
Musi żyć tam wstrętne zwierzę,
co ma skołtunione pierze,
i do łóżka mi się wepchnie!
To jest gęba rozdziawiona,
wilczym zębem obrębiona,
coś w niej skrzeknie, chrypnie, wrzaśnie
i ta gęba się zatrzaśnie…
Ła!
Ojej, tato, ojej, mamo,
uratujcie mnie przed jamą!
Nie zamykaj, mamo, drzwi,
bo jest bardzo straszno mi.
A w dodatku
w tamtej jamie
coś tak jakby mruga na mnie,
że mam przyjść…
Może tkwi tam mała bieda,
która rady sobie nie da?
Którą trzeba poratować?
Może leżą skarby skrzacie?
Więc podczołgam się jak kot.
Ja – odważny, ja – zuchwalec
wetknę w jamę jeden palec.
I wetknąłem aż po gardło,
ale nic mnie nie pożarło.
Więc za palcem wlazłem cały.
Wlazłem cały!
No i już.
Jaki tu mięciutki kurz.
Chyba będę miał tu dom.
Chyba to jest pyszna nora,
nie za duża, lecz dość spora.
Latareczkę małą mam.
Nie ma w domu
Żadnych jam!

Po wysłuchaniu utworu R. prowadzi rozmowę na temat wiersza, pomagając dziecku pytaniami:
Czy narratorem wiersza jest chłopiec, czy dziewczynka?
Po czym to poznałaś/-eś?
Czego boi się bohater wiersza?
Co to jest „lęk”?.
Czy to dobrze, czy źle się bać?
Jakie są sposoby poradzenia sobie z lękiem przed nieznanym?
Czym jest „czarna jama” z opowiadania?.
Dlaczego ciemność budzi w nas lęk?

3. „Co widzisz i słyszysz w ciemności?” – zabawa badawcza.
R. proponuje, by dziecko schowało głowę pod kocem i doświadczyło ciemności a także nasłuchiwało w tym czasie różnych dźwięków (R. zachęca do zabawy, ale jeśli niektóre dziecko czuje lęk, może nie skorzystać z propozycji). Jeśli dziecko chce się bawić to R. stara się stworzyć różne dźwięki gdy dziecko schowane jest pod kocem (np. stuka palcami w różne przedmioty, przesuwa krzesła itp.).
Po zabawie dziecko dzieli się wrażeniami na temat tego, co widziało w ciemności. Opowiada również o tym co słyszało.

4. „Wędrujemy do czarnej jamy” – zabawa ruchowa typu ciepło zimno.
R. chowa w domu maskotkę luz zabawkę, zadaniem dziecka jest jej odnalezienie. Jeśli dziecko się do niej zbliża to R. mówi „ciepło, ciepło”, jeśli się oddala to mówi „zimno, zimno”.

5. Spotkanie z muzyką: „Muzyczny stop!” – Śpiewające Brzdące.

6. Zadania do wykonania w kartach pracy:

5-latki:
Praca z KP4.20b, rozpoznawanie emocji innych na podstawie opowieści i ilustracji, dostrzeganie związków przyczynowo–skutkowych

6-latki:
Praca z KP4.22a – doskonalenie koordynacji wzrokowo-ruchowej, sprawności grafomotorycznej, ćwiczenie prawidłowego chwytu pisarskiego.
Praca z KP4.28a – kącik grafomotoryczny, pisanie po śladzie wyrazów określających emocje.

Życzymy udanej zabawy,
p. Ania i p. Edyta