„Jak radzić sobie z emocjami?”

Cel ogólny:
– kształtowanie odporności emocjonalnej
– wskazywanie sposobów radzenia sobie z negatywnymi emocjami;
– wyrażanie swoich przeżyć w formie ekspresji plastycznej

1. „Tajemnicza przesyłka” – zabawa badawcza polisensoryczna.
R. wprowadza dziecko w klimat zabawy sugestią, że ktoś zostawił pod drzwiami przesyłkę. Prosi dziecko o sprawdzenie, co się w niej znajduje. Mówi, by jeszcze nie rozpakowywać zaklejonego pudełka, lecz sprawdzić jego zawartość przez włożenie ręki w otwór widoczny z boku. Cała zaimprowizowana sytuacja ma doprowadzić do nazwania przez dziecko emocji, które towarzyszą mu w trakcie poznawania zawartości pudełka. Jeśli rodzic nie ma pudełka może do zabawy wykorzystać np. worek na kapcie.
R. pomaga dziecku podsumować tę część zabawy pytaniami:
Czy to było przyjemne doświadczenie – sięgać ręką do pudełka, którym nie wiedziałeś, co się znajduje? Co czułaś w tym momencie? Czy odczuwałaś niepokój lub strach? Co mogliśmy zrobić inaczej, żeby zmniejszyć napięcie i lęk towarzyszący nieznanemu doświadczeniu? Po rozmowie z dzieckiem następuje otwarcie pudełka. W środku znajdują się dowolna rzecz.

2. „Strach ma wielkie oczy” – rozmowa i próba wyjaśnienia, co oznacza to powiedzenie na przykładzie piosenki: Tańcobajki – Łukasz Jemioła – Strach ma wielkie oczy .

3. „Mój strach” – praca plastyczna.
Dziecko rysuje bądź maluje na kartce to, czego się boi. Następnie prezentuje swoją pracę i podaje propozycję, jak dany lęk można oswoić (dziecko na znak uporania się z lękiem może go zamazać na kolorowo i zmienić w coś co go rozśmiesza). W czasie malowania można puścić dziecku piosenkę: „Nie tak straszny”.

4. Zabawa ruchowa z pokazywaniem do wiersza z opowiadania M. Bennewicza „Lisi ogon”.

Bo strach to tylko przebranie, (gest rozkładania rąk, dłonie otwarte, wyprostowane)
I groźne zakłada maski (dotykanie twarzy, przesuwanie dłoni od czoła do brody)
lecz zadaj sobie pytanie, (gest rozkładania rąk, dłonie otwarte, wyprostowane)
na jakie czeka oklaski? (składanie dłoni jak do oklasków)
Stres karmi się naszym strachem (podnoszenie dłoni do ust w geście jedzenia)
Jak gołąb na dachu bułką. (podnoszenie dłoni do ust, pokazywanie gestu jedzenia)
Wystarczy jednym zamachem (gest zrzucania czegoś z półki, szerokim zamachem 1 ręką)
Przegonić go jak kurz z półki. (następnie drugą ręką na zmianę)

5. Zadania w Kartach Pracy

5-latki
Praca z KP4.21a – doskonalenie umiejętności dostrzegania pozytywnych i negatywnych sposobów wyrażania uczuć, rozwijanie zdolności grafomotorycznych.

6-latki
Praca z KP4.22b – kolorowanie ilustracji według kodu, określanie przyczyn zdenerwowania.

Praca z KP4.23a – kreślenie drogi w labiryncie, pisanie wyrazów po śladzie.

Życzymy miłej zabawy.